Watermerk
Sluit

Koepels- fragment

Marni was eraan gewend dat men haar zuinige blikken toewierp wanneer ze over haar moeder sprak.
"Dus je moeder is ergens daarbuiten," wuifde Vonya naar een denkbeeldige plaats ergens ver voorbij de straten van Koepel 4. "Giga!"
"Weet jij veel over de buitenwereld?" vroeg Tren aan Vonya. "Zei jij niet dat jouw ouders voor onderzoek buiten waren geweest? Of mag je daar niet over praten?"
Vonya"s blik gleed langs de vele Registratiecamera"s en Registratie-intercoms. Geluidloos gebaarde ze naar Tren en Marni haar te volgen.
"Waar gaan we heen?" wilde Tren weten.
"Treinstation," mompelde Vonya.
Tren en Marni keken elkaar geschrokken aan.
"We mogen nergens heen reizen hoor," lachte Tren onzeker. Om met een van de zweeftreinen te reizen die de verschillende Koepels met elkaar verbond, moest toestemming worden gevraagd.
Het was echter niet verboden een station te bezoeken, en daarom lachte Vonya geruststellend. "Wees maar niet bang, er staat jullie heus geen straf te wachten als je met me mee komt."
Nog steeds licht verontrust volgden Tren en Marni haar door de helverlichte straten van het ComCent, langs een lange weg die door een wijk vol bedrijven leidde, tot aan de roltrappen die afdaalden naar het treinstation.
"Deze kant op," antwoordde Vonya en ze loodste hen langs de Registratiezuilen, voorbij een advertentiewand die ondanks het gebrek aan toeschouwers vierentwintig uur per dag zijn boodschappen bleef herhalen, tot aan het einde van het platform. Het was een duistere uithoek, waar een vaalgroen betegelde muur hen de weg versperde en er niets anders meer te zien was dan een prullenbak die een zacht, zoemend geluid liet horen ten teken dat hij aan stond en bereid was ieder stukje naar binnen geworpen afval meteen te recyclen. Vonya ging met de rug tegen de muur staan en gebaarde naar de anderen haar voorbeeld te volgen. Een Registratiecamera, afgesteld op bewegingsdetectie, draaide zich in hun richting. "Heel stil blijven staan," fluisterde Vonya. "En zachtjes ademhalen."
"Ik dacht dat je zei dat we geen straf hoefden te vrezen," siste Tren verontwaardigd.
"Klopt. Als ze niet weten wat je uitspookt, kunnen ze je er ook niet voor bestraffen."

Boeken

Voorkant van het boek: Koepels label fragment

INFO

Marni woont met haar vader in Koepel 4, een reusachtige overdekte stad die plaats biedt aan duizenden mensen. Elke ochtend rond half negen betreedt zij haar VR-kamer, waar ze zich in haar elastipak hijst en haar masker opzet om in de Virtuele Ruimte enkele uren Scholing te gaan volgen. Samen met haar vriend Tren speelt zij in diezelfde ruimte de bijna levensechte spellen Blackworld en Dragonflight.
In de buitenwereld hebben ooit de Grote Overstromingen plaats gevonden en volgens de Autoriteit is het leven daar nog altijd totaal ontwricht. Toch zijn er mensen die de Koepels ontvlucht zijn. Zo ook de moeder van Marni. Marni stelt daar soms vragen over, maar het lijkt wel alsof niemand die vragen wil beantwoorden. Dan leert Marni Vonya kennen, een meisje wiens ouders wel eens in de buitenwereld zijn geweest. Kan Vonya haar misschien meer vertellen over het leven daar? Maar hoe? Want het systeem dat Registratie genoemd wordt, is overal aanwezig en luistert altijd mee.

476 bladzijden
12+
ISBN 978 90 5116 193 9

Aan deel 5 van De Kronieken van de Zeven Eilanden wordt gewerkt.